2 سقيفه : آغاز دسيسه‌ها در هر كوششى كه براى تبيين و بررسى ريشه‌هاى احساسات شيعيان در اسلام به كار مىرود بايد سعى كرد كه بتفصيل قديمىترين رويدادها كه در آن چنين احساسات و عواطفى را جلوه‌گر مىسازند بررسى نمود . تاريخ بشرى در هر زمينه چه سياسى ، مذهبى ، فرهنگى و يا تشكيلاتى يك تداوم پيوسته است . بدون مراجعه به اولين تظاهر محسوس هر سازمان مذهبى و سياسى هيچ ديدگاهى را در سنت مذهبى نمىتوان به گونه‌اى مناسب فهميد . از نظر تاريخى ، واقعه سقيفه بناچار با ظهور ديدگاه تشيع مرتبط است . سقيفه كه پس از آن واقعه به اين نام خوانده شد ، محل اجتماعاتى در مدينه بود كه مردم مسائل حساس خود را در آن مورد بحث و تبادل نظر قرار مىدادند . اين محل همان جائى است كه به مجردى كه خبر رحلت پيامبر منتشر گرديد ، مردم مدينه براى گزينش رهبرشان با هم در آنجا جمع شدند . در اين محل بود كه گروهى از مهاجرين عقيده خود را به قبول ابو بكر به عنوان تنها رهبر جامعه به انصار تحميل كردند . در اين جلسه در سقيفه ، فريادهائى به حمايت از خلافت على ( ع ) برخاست . بنابراين « سقيفه » را بايد به عنوان نامى عمومى براى اولين جدائى در ميان مسلمانان در نظر گرفت . غفلت از اين موضوع در بررسى تاريخ تشيّع و بسط